Inmiddels weet ik dat ik, ondanks dat ik een echt kattenmens ben, ook zo nu en dan een 'zwarte hond' met me meedraag en dat dat gewoon iets is wat bij mij hoort. Ik heb al eerder periodes van depressie gehad en ik weet ook dat ik lang niet de enige ben, ook al praat men er niet vaak over. Daarom vind ik het wel goed om dit onderwerp bespreekbaar te maken. Gelukkig is er hulp in de zin van medicatie en psychotherapie, maar het meeste moet je toch zelf doen. En aangezien je bij een depressie zo'n gebrek aan energie en helemaal nergens zin in hebt, is dit nu juist zo moeilijk. Maar ik doe mijn best, zet door en probeer de moed niet op te geven, zodat ik ook deze keer weer uit het dal kruip. Ik vind veel troost in vriendschappen en in de natuur, dus ga er zoveel mogelijk op uit.
In februari hebben mijn man en ik een 17-daagse groepsrondreis door Costa Rica gemaakt. Als natuurliefhebbers konden we daar ons hart ophalen. Hoewel ik niet heel lekker in mijn vel zat, heb ik er het maximale uitgehaald en ik wil dan ook graag de leukste momenten hier met jullie delen.
We maakten een paardrijtocht door prachtige bossen...
...waar we onderweg af en toe stopten bij mooie watervallen...
...samen met twee medereizigers nam ik deel aan de canopy-tour,
waarbij we aan een driepuntstuigje langs de boomtoppen zoefden...
...we maakten een catamaran-cruise naar een prachtig Bounty-strand...
...waar we knuffelden met een wild zwijntje...
...we maakten verschillende mooie boottochten, waaronder eentje
over een krokodillen-rivier...
...we genoten op een toplocatie van een schitterende zonsondergang...
...en we aten in sfeervolle restaurants.
In een volgende post zal ik wat foto's van de mooie Costa Ricaanse natuur laten zien.
Liefs, Marion -x-
