dinsdag 20 december 2011

Ik zie, ik zie...


... wat ik voorheen nooit zag!!

En dan bedoel ik zonder hulpmiddelen in de vorm van een bril of lenzen. Met andere woorden: ik ben weer helemaal hersteld van het ooglaseren en ik ben er heel blij mee.

Het is behoorlijk snel gegaan allemaal; ik zag op de derde dag al scherp. Dat wil zeggen: waarschijnlijk zelfs al eerder, maar dat kon ik pas vanaf dag drie constateren omdat ik eerder mijn ogen niet kon openhouden! ;-) Mijn oogleden voelden zo zwaar dat het me echt niet lukte om m'n ogen langer dan een paar seconden open te houden en ik was erg lichtgevoelig. De dag van het laseren en de twee dagen daarna heb ik dan ook heel veel geslapen; wat moet je anders als je je ogen niet kan gebruiken? Ik liet wel netjes steeds op tijd een alarmpje op m'n iphone afgaan als het weer tijd was om te druppelen (moest dan met m'n vingers m'n ogen openhouden) en viel daarna meteen weer als een blok in slaap. Heerlijk, aangezien ik normaliter de grootste moeite met inslapen heb. Op de één of andere manier ging dat nu vanzelf, alsof m'n lichaam wist dat het op dat moment het beste voor me was. De derde dag na het laseren was ik het slapen echter behoorlijk beu en besloot ik dat het tijd was om weer eens te gaan leven. Het was even alsof ik opnieuw moest leren kijken; raar hoe anders je iets ervaart wanneer zoiets vanzelfsprekends als 'kijken' even niet vanzelfsprekend meer is. Ik moest er nu echt even moeite voor doen. Mijn linkeroog ging vanaf het begin al wat makkelijker; ik merkte dat ik mijn rechteroog steeds weer dichtkneep. Ik heb mezelf dan ook bewust gedwongen om ook met m'n rechteroog te kijken en dat ging eigenlijk vrij snel goed. In het begin nam ik na een minuutje steeds weer eventjes 'pauze' met de ogen dicht, maar na een half uurtje hoefde dat al niet meer en aan het eind van de derde dag kon ik gewoon weer met twee ogen de wereld in kijken en zag ik alles scherp. Wat een weelde!

Ik mag wel zeggen dat het genezingsproces heel vlotjes is verlopen; na drie dagen had ik al geen last meer van het licht en hoefde ik dus geen zonnebril meer op. En na een week ging ik al met vriendinnen naar de bios en zag alles (ook de ondertitels) vanaf de achterste rij haarscherp! Het laseren zelf viel me ook alleszins mee en pijn heb ik totaal niet gehad. Het enige wat een klein beetje vervelend was (naast het feit dat ik de eerste twee dagen mijn ogen niet kon openhouden), was dat er bakken met tranen uit bleven rollen. Als ik m'n ogen opende voor het druppelen stroomde het eruit, maar dat is slechts een klein offer voor het gemak wat ik nu ervaar. De eerste twee controles heb ik inmiddels achter de rug en ook de oogarts constateerde dat mijn zicht al heel snel erg goed was en dat alles er netjes uitzag. En ik? Ik kan het nog steeds niet geloven... Elke ochtend als ik wakker word, zie ik dingen die ik eerder nooit zag: de tijd op de wekker, de schilderijtjes aan de muur, mijn tenen in de douche... Ik denk dan ook nog elke morgen dat ik mijn lenzen vergeten ben uit te doen, om me vervolgens te herinneren dat ik die niet meer nodig heb!! Een mooier kerstkado had ik niet kunnen krijgen...


Ik wens jullie ook allemaal een hele fijne kerst toe. Geniet van elkaar, de sfeer en het lekkers.

Liefs, Marion -x-




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen